NSA potwierdził argumentację Prezesa UODO w sprawie instalowania monitoringu w altanach śmietnikowych
Egzekwowanie prawidłowej segregacji śmieci przez mieszkańców domów wielorodzinnych nie może stanowić podstawy do montowania kamer przy śmietniku przez spółdzielnie – wskazał NSA. Sąd podzielił w ten sposób interpretację przyjętą przez Prezesa UODO, wskazując jednocześnie, że istnieją mniej ingerujące w prywatność sposoby osiągnięcia tego celu – np. wydawanie worków na śmieci przypisanych do danego lokalu.

Prezes Urzędu w wydanej decyzji nakazał Spółdzielni usunięcie danych osobowych Skarżącego w zakresie jego wizerunku zarejestrowanego przez system monitoringu wizyjnego, zainstalowanego w altanie śmietnikowej, znajdujących się w zasobach Spółdzielni, a także zaprzestania pozyskiwania danych osobowych Skarżącego za pomocą systemu monitoringu zainstalowanego w altanie śmietnikowej. Uzasadniając tak wydane rozstrzygnięcie, organ uznał, że art. 6 ust. 1 lit. f RODO ani żadna z pozostałych przesłanek z art. 6 ust. 1 RODO nie może stanowić podstawy prawnej do legalnego przetwarzania danych za pomocą urządzeń monitorujących w takich miejscach.
Według Prezesa UODO nie można uznać, aby potrzeba wyegzekwowania poprawnej segregacji odpadów, w tym w szczególności względy finansowe, które stały się główną przyczyną montażu monitoringu wizyjnego w altanach śmietnikowych, miały charakter nadrzędny wobec podstawowych praw i wolności osób, których dane dotyczą, jakim niewątpliwie jest prawo do prywatności i ochrona wizerunku.
Spółdzielnia złożyła na decyzję Prezesa UODO skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosła w niej o uchylenie decyzji w zaskarżonej części oraz o umorzenie postępowania w tym zakresie.
WSA w Warszawie podzielił stanowisko zawarte w skardze. Zdaniem sądu pierwszej instancji spółdzielnia wykazała, że wystąpiły przesłanki pozwalające na przetwarzanie danych osobowych poprzez rejestrowanie wizerunku Skarżącego za pomocą monitoringu wizyjnego, zainstalowanego w altanie śmietnikowej zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO, oraz że przetwarzanie danych osobowych w ww. sposób było niezbędne do realizacji celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora.
NSA popiera zdanie Prezesa UODO wyrażone w decyzji
Prezes UODO złożył skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ten nie podzielił stanowiska sądu pierwszej instancji. NSA orzekł, że dla osiągnięcia celu w postaci egzekwowania segregacji odpadów nie jest niezbędne przetwarzanie danych osobowych w drodze rejestracji obrazu z altan śmietnikowych. Uznał ponadto, że w tej sytuacji „prawnie uzasadnione interesy” realizowane przez administratora danych osobowych nie mają charakteru nadrzędnego wobec interesów lub podstawowych praw i wolności osoby, której dotyczy ich przetwarzanie.
Zdaniem NSA przetwarzanie danych osobowych jednostki, polegające na rejestracji obrazu w przestrzeni wspólnej dla mieszkańców budynków wielorodzinnych, która nie jest przestrzenią ani stricte prywatną, ani stricte publiczną, nie może się odbywać na podstawie podstawy legalizującej przetwarzanie danych osobowych wyrażonej w art. 6 ust. 1 lit. f RODO, nawet jeśli jest to niezbędne, czyli nieodzowne dla realizacji celów w postaci prawidłowej segregacji odpadów komunalnych, gdyż wolność jednostki i jej prawo do prywatności są nadrzędne względem prawnie uzasadnionych interesów administratora danych osobowych. Tym samym NSA zgodził się ze stanowiskiem zawartym w decyzji Prezesa UODO.
NSA podkreślił, że obecnie istnieją alternatywne, względem rejestracji obrazu z altan śmietnikowych, sposoby egzekwowania i ustalania, którzy mieszkańcy dokonują segregacji opadów, a którzy ten obowiązek naruszają. Jako przykład takiego sposobu NSA wskazał wydawanie zindywidualizowanych worków na śmieci przypisanych do konkretnego lokalu mieszkalnego, co umożliwia następczą kontrolę realizacji zadeklarowanego obowiązku segregacji śmieci przez każdego z właścicieli.
Sygnatury:
III OSK 147/23 DS.523.3031.2020
